Tuesday, April 2, 2013
හපමින් සිටි බුලත් විටය ඉවත හල මම
වෙස් මුහුණ පලද ගතිමි
එකවරම
යක් බෙරය වැයුනි
දෙපා සෙලවුනි
ඉදිරියට ඇදුනි
කුඩා ළමෙක් මා දැක
බියටපත්විය
මම
ඔහුට ලංවී
සිනාසුනෙමි
එහෙත්
ඔහු මහා හඩින් හැඩුවේය
මට වැටහුණි
මගේ සැබෑ මුහුණ
ඔහුට නොපෙනේ
බොහෝ දුරක් ඇදුනෙමි
දෙපා බෙහෙවින් රිදුණි
එහෙත් මා යා යුතුයි
පයේ ඇලුණු
කොප්පරා අගුරකින්
මගේ දෙනෙත් තෙත් විය
මා දෙස බලා
තරුණ ගැටයෙක් සිනාසුනේය
මා දුකෙනි
ඔහුට නොතේරෙන්නේ මන්ද
මට වැටහුණි
මගේ සැබෑ මුහුණ
ඔහුට නොපෙනේ
පෙරහැර තවත් ඇදෙයි
මම අවට බැලුවෙමි
ඇතැමුන් බියවුණි
ඇතැමුන් සිනාසුනි
එකම මුහුණට
මට වැටහුණි
මගේ සබැ මුහුණ
ඔහුට නොපෙනේ
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
